Ежелгі қытайдың саяси іліміндегі көшбасшылықты зерттеу (Journal of Oriental Studies, 2016)
Аталған мақала саяси көшбасшылық мәселесінің көптеген ғасырлар бойында ойшылдардың назарынөзіне тартып келе жатқандығы туралы айтылады. Ойшылдар ежелгі замандардың өзінде-ақ бұл құбылыстың құпиясына енуге әрекет жасап келген еді. Бұл кезеңде нақты индивидтің беделіне, оның артықшылықтарына негізделе отырып, саясаттағы көшбасшылық жеке бас сипатына ие  болды. Саяси қызмет дүниетанымдық мәселелерді шешумен, белгілі бір моральдық  құндылықтардыжариялаумен тікелей байланыстырылып отырғандықтан, көшбасшы мен оны жақтаушылардың қарым-қатынастары «ұстаз-шәкірттер» қатынастарына жақын болды.