(untitled) (Journal of Oriental Studies, 2016)
Ғасырлар тоғысында пайда болған жаға парадигма тіл білімін зерттеуде жаңа мақсаттар қойып, сипаттауда жаңа әдістер қолданып, бірліктерін талдауда жаңа ұстанымдар талап етеді. Осындай талаптардың нәтижесінде жаңа бір зерттеу саласы лингвомәдениеттану болып келеді. Лингвомәдениеттану лингвистика мен мәдениеттану пәндерінің торысуында пайда болып, халық мәдениетінің тілдегі әсерін, ерекшелігін, жаңаша көзқараспен салыстыра зерттейтін сала. Тіл мен мәдениеттің өзара сабақтастығын көптеген ғалымдарда атап көрсеткен болатын. Екі бағытты бір зерттеу саласына тоғыстырған лингвомәдениеттану бір жағынан тіл біліміні мамандарының зерттеу саласына айналса, екінші жағынан мәдениет бағытындағы зерттеушілерді де қызықтыра білді. Бұл жұмыста тіл мен мәдениеттің өзара сабақтастығын зерттеген ғалымдар көзқарастарына талдау жасалып, фразеологизмді лингвомәдени құбылыс ретінде көрсеткен зерттеушілердің ой-пікірлеріне шолу жасалған. Жұмыстың басты мақсаты лингвомәдениеттану саласындағы тіл білімінің, оның ішінде фразеологизмдерді зерттеу ерекше орын алатын айқындап, фразеологиялық теңеулер ұлттық негізді арқау ететінін көрсету. Статья опиcывает историю признания фразеологизмов в лингвокультурологическом аспекте зарубежных и отечественных исследователей.